Angst en onzekerheid

Je gevoelens op het moment dat je van de arts hoort ‘het is niet goed’, zijn eigenlijk niet onder woorden te brengen. Alsof de aarde even stilhoudt. Je voelt je ráár. Alsof je er niet helemaal bent. Met je hele wezen ontken je wat je zojuist te horen hebt gekregen. Het is niet waar, alsjeblieft, laat het niet waar zijn. Wat er verder gebeurt en gezegd wordt, gaat grotendeels langs je heen.

Het is daarom goed als er iemand bij je is, die weliswaar net zo geschokt is, maar die toch hoort wat de dokter zegt. Die registreert hoe ernstig het is; wat er gaat gebeuren om je te behandelen, om je weer béter te maken. Die sterk is waar jij zwak mag zijn.

Fysieke en morele steun én voldoende informatie voor de volgende stap. De eerste stap op een weg vol angst en onzekerheid. Maar de meeste wegen via borstkanker leiden niet langer naar de dood, dus houd vooral het oog op het góéde einde van die weg! Je zult door veel ellende heen moeten, maar de kans is groot dat je daarna weer een gezond mens bent, een diepe ervaring rijker.