Buigen als bamboe, over leven na kanker
Boek
Op 1 oktober verschijnt het boek Buigen als bamboe. Over leven na kanker waarin veertien prominente Nederlanders uitgebreid vertellen over hun leven na de diagnose kanker. Auteurs zijn freelance journalisten Rob Bruntink en Anja Krabben. In het boek komen onder andere actrice Jacqueline Blom, burgemeester van Utrecht Annie Brouwer-Korf en gynaecoloog Gunilla Kleiverda aan het woord, alle drie (ooit) getroffen door borstkanker. Hun verhalen zijn openhartig en soms tegendraads.
Voormalig minister van Volksgezondheid Els Borst en voorzitter van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties schrijft in het voorwoord: ‘De interviews in dit boek geven een zeer verhelderend beeld van het leven met kanker en het leven na kanker.
Het taboe op kanker is aan het verminderen. Mensen krijgen tegenwoordig eerlijke voorlichting over de aard van hun ziekte en op hun beurt praten zij steeds vaker openlijk over het feit dat ze kanker hebben. Vaak merken ze dan – tot hun teleurstelling – dat in de omgeving nog weinig kennis en begrip is. Veel mensen hebben geen idee wat het is om met kanker te leven. Ze weten zich geen houding te geven tegenover de patiënt; ze mijden het contact of ze zeggen precies de verkeerde dingen. Om dat onbegrip te helpen verminderen is dit boek geschreven.’
Annie Brouwer-Korf over haar de keuzes die zij maakte: “De kwaliteit van leven zit wat mij betreft niet alleen in de lengte ervan. En meteen iets weghalen zonder dat ik echt zeker weet dat het nodig is, nee. Ik heb tegen de artsen gezegd: ik wil duidelijke afspraken met jullie maken over wat jullie bij mij doen. Het is mijn lijf, ík ga daarover en ik wil niet wakker worden en ontdekken dat jullie tot amputatie hebben besloten. Die borst gaat er namelijk níet af. En punt twee: ik doe geen chemo.”
Jacqueline Blom had moeite de door haar omgeving ‘gewenste kankerpatiënt’ te zijn: “Kanker wordt door veel mensen als iets heel dramatisch gezien, waarover ‘we’ – de ‘gezonde’ en de ‘patiënt’ – het vooral veel moeten hebben. In het ziekenhuis kreeg ik een overzicht van alle opvangmogelijkheden. Er is een praatgroep zus, een praatgroep zo, er staat een grote groep mensen met open armen klaar om je te begeleiden naar ‘Ziekenland’. Ik ben van tijd tot tijd erg geïrriteerd over de gretigheid van sommige mensen om te leuteren over ziekte. Hoe is dat nou en ben je bang… Ik werd al bijna dood verklaard, zo voelde dat althans. Alsof er een kistje om mij heen werd gemaakt.”
En voor arts Gunilla Kleiverda was haar ervaring een openbaring. “Ik heb de gezondheidszorg van de andere kant beleefd en het was een bijzondere ervaring. De schellen zijn me van de ogen gevallen. Ik heb gezien hoe er gezeuld en aangerotzooid wordt met patiënten en dan doel ik vooral op de informatievoorziening. We hebben de mond vol over de gezondheidszorg die vraaggericht of cliëntgericht moet worden, in plaats van aanbodgericht. Maar die omslag blijkt nog lang niet te zijn gemaakt.”
De overige geïnterviewden in Buigen als bamboe zijn, in alfabetische volgorde: Elco Brinkman, Jacob Gelt Dekker, Karel Glastra van Loon, Frédérique Huydts, Sylvia Kristel, Henk Krol, Hannie van Leeuwen, Bibian Mentel, Eric Nordholt, Willem van de Sande Bakhuyzen en Ivan Wolffers.
Voormalig minister van Volksgezondheid Els Borst en voorzitter van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties schrijft in het voorwoord: ‘De interviews in dit boek geven een zeer verhelderend beeld van het leven met kanker en het leven na kanker.
Het taboe op kanker is aan het verminderen. Mensen krijgen tegenwoordig eerlijke voorlichting over de aard van hun ziekte en op hun beurt praten zij steeds vaker openlijk over het feit dat ze kanker hebben. Vaak merken ze dan – tot hun teleurstelling – dat in de omgeving nog weinig kennis en begrip is. Veel mensen hebben geen idee wat het is om met kanker te leven. Ze weten zich geen houding te geven tegenover de patiënt; ze mijden het contact of ze zeggen precies de verkeerde dingen. Om dat onbegrip te helpen verminderen is dit boek geschreven.’
Annie Brouwer-Korf over haar de keuzes die zij maakte: “De kwaliteit van leven zit wat mij betreft niet alleen in de lengte ervan. En meteen iets weghalen zonder dat ik echt zeker weet dat het nodig is, nee. Ik heb tegen de artsen gezegd: ik wil duidelijke afspraken met jullie maken over wat jullie bij mij doen. Het is mijn lijf, ík ga daarover en ik wil niet wakker worden en ontdekken dat jullie tot amputatie hebben besloten. Die borst gaat er namelijk níet af. En punt twee: ik doe geen chemo.”
Jacqueline Blom had moeite de door haar omgeving ‘gewenste kankerpatiënt’ te zijn: “Kanker wordt door veel mensen als iets heel dramatisch gezien, waarover ‘we’ – de ‘gezonde’ en de ‘patiënt’ – het vooral veel moeten hebben. In het ziekenhuis kreeg ik een overzicht van alle opvangmogelijkheden. Er is een praatgroep zus, een praatgroep zo, er staat een grote groep mensen met open armen klaar om je te begeleiden naar ‘Ziekenland’. Ik ben van tijd tot tijd erg geïrriteerd over de gretigheid van sommige mensen om te leuteren over ziekte. Hoe is dat nou en ben je bang… Ik werd al bijna dood verklaard, zo voelde dat althans. Alsof er een kistje om mij heen werd gemaakt.”
En voor arts Gunilla Kleiverda was haar ervaring een openbaring. “Ik heb de gezondheidszorg van de andere kant beleefd en het was een bijzondere ervaring. De schellen zijn me van de ogen gevallen. Ik heb gezien hoe er gezeuld en aangerotzooid wordt met patiënten en dan doel ik vooral op de informatievoorziening. We hebben de mond vol over de gezondheidszorg die vraaggericht of cliëntgericht moet worden, in plaats van aanbodgericht. Maar die omslag blijkt nog lang niet te zijn gemaakt.”
De overige geïnterviewden in Buigen als bamboe zijn, in alfabetische volgorde: Elco Brinkman, Jacob Gelt Dekker, Karel Glastra van Loon, Frédérique Huydts, Sylvia Kristel, Henk Krol, Hannie van Leeuwen, Bibian Mentel, Eric Nordholt, Willem van de Sande Bakhuyzen en Ivan Wolffers.
