Metamorfose
Boek
Het indrukwekkende boek van Lilian de Graaf beschrijft de persoonlijke ontwikkeling die de schrijfster doormaakt nadat bij haar borstkanker is geconstateerd, en de manier waarop zij met haar ziekte en de gevolgen ervan omgaat nadat de borstkanker is uitgezaaid.
In 'Metamorfose' doet Lilian de Graaf verslag van de wijze waarop zij probeert om haar ziekte en het verloop ervan te hanteren.
Recensiste Marjo Omtzigt:
Bij het lotgenotencontact van de jonge vrouwen ontmoet je soms hele bijzondere vrouwen. Een van hen is Lilian de Graaf. Deze zomer ontving ik haar boek en omdat ik haar kende wist ik dat het een indrukwekkend boek zou zijn.
Lilian beschrijft er haar persoonlijke ontwikkeling vanaf de ontdekking en operatie tot aan het recht in de ogen kijken van haar naderende dood nadat de borstkanker is uitgezaaid. Zij deelt met ons de lange weg van haar dagelijkse strijd om zich niet zonder slag of stoot neer te leggen bij haar ziekte en de contacten met haar man Anco - die het boek illustreerde -, vrienden, familie en lotgenoten. Lilian, nu 36 jaar oud, is een mooie, moedige en temperamentvolle meid. Ze leeft van dag tot dag, geniet met volle teugen van alles, spreekt zich uit over wat haar niet bevalt en vertelt over wat haar heeft geholpen in haar innerlijke, persoonlijke groei. Meditatie, muziek, literatuur, gedichten, post die zij ontvangt en gesprekken met dierbaren.
Vooral contacten met lotgenoten zijn haar dierbaar: " …Ons contact behoeft geen introductie, het is een soort weten dat ons bindt. Na verloop van tijd zal ik deze prachtige breekbare band vaker ervaren met lotgenoten." Lilian wil het doodgaan niet zien als het einde, maar als een metamorfose naar een nieuwe fase, zoals ook een vlinder zich uit een cocon losmaakt en een nieuwe vrijheid tegemoet gaat.
In 'Metamorfose' doet Lilian de Graaf verslag van de wijze waarop zij probeert om haar ziekte en het verloop ervan te hanteren.
Recensiste Marjo Omtzigt:
Bij het lotgenotencontact van de jonge vrouwen ontmoet je soms hele bijzondere vrouwen. Een van hen is Lilian de Graaf. Deze zomer ontving ik haar boek en omdat ik haar kende wist ik dat het een indrukwekkend boek zou zijn.
Lilian beschrijft er haar persoonlijke ontwikkeling vanaf de ontdekking en operatie tot aan het recht in de ogen kijken van haar naderende dood nadat de borstkanker is uitgezaaid. Zij deelt met ons de lange weg van haar dagelijkse strijd om zich niet zonder slag of stoot neer te leggen bij haar ziekte en de contacten met haar man Anco - die het boek illustreerde -, vrienden, familie en lotgenoten. Lilian, nu 36 jaar oud, is een mooie, moedige en temperamentvolle meid. Ze leeft van dag tot dag, geniet met volle teugen van alles, spreekt zich uit over wat haar niet bevalt en vertelt over wat haar heeft geholpen in haar innerlijke, persoonlijke groei. Meditatie, muziek, literatuur, gedichten, post die zij ontvangt en gesprekken met dierbaren.
Vooral contacten met lotgenoten zijn haar dierbaar: " …Ons contact behoeft geen introductie, het is een soort weten dat ons bindt. Na verloop van tijd zal ik deze prachtige breekbare band vaker ervaren met lotgenoten." Lilian wil het doodgaan niet zien als het einde, maar als een metamorfose naar een nieuwe fase, zoals ook een vlinder zich uit een cocon losmaakt en een nieuwe vrijheid tegemoet gaat.
