3de polikliniekbezoek

september 2009, categorie: Heb ik borstkanker?

Lieve allen,

Vandaag ben ik voor een 3de bezoek naar de Poli geweest; Mariëtte is met mij meegegaan en dat was heel fijn. Ze kon haar eigen vragen stellen, maar vooral de mensen ontmoeten,die er voor mij zijn en horen wat die allemaal te zeggen hebben.

Ik heb de chirurg ontmoet; hij lijkt oké, wat verlegen en niet erg bereid je aan te kijken, maar dat weten we van die discipline, dus neem ik ook voor lief,als hij z’n vak maar kent. Hij heeft in elk geval mooie handen en geen worstvingers....

 Er is nogmaals benadrukt, dat ik een heel apart geval ben. De eerste radioloog heeft buiten de normale procedure om datgene wat uit de vermeende cyste kwam naar het lab gestuurd;hij was er nl niet zeker van, dat het om een cyste ging en pas nadat hij ingezoemd en dus uitvergroot had wat hij zag op het echo, vond hij, dat de randen toch wat onregelmatig waren, wat weer niet bij een cyste past. Nou de behandeling blijft dezelfde: een amputatie met de aantekening en dus ook de techniek, dat er bijvoorbeeld na een jaar nog een reconstructie (weer een borst maken) gedaan kan worden. Op het echo zijn geen verdachte okselklieren te zien, maar er is op het echo sowieso niets meer te zien.Liever was ik minder bijzonder, maar als dit alles betekent dat het toch op tijd is, doe ik het ermee.

 Bloed afgenomen, ECG (hartfilmpje), dat een beetje te snelle hartactie vertoonde (gek, hé) en de bloeddruk vonden zij mooi, maar ik ook een beetje te hoog. Toen nog 4 A4 tjes voor de narcose invullen en longen en hart luisteren. Op de vraag of ik kronen of inlays heb kon ik volmondig “ja “zeggen en meteen vragen of ze alles willen laten zitten, want je kunt van de opbrengst een leuk reisje maken. Ik heb samen met Mariëtte een achterlijke kaart gekocht, die ik samen met een pot Engelse drop op mijn werk ga neerzetten. Het is een Dirnl, zo’n blonde stoot met een zeer laag decolleté en 8 grote bierpullen in haar hand; ik ga erop schrijven: zo zien ze er straks niet meer uit, maar ik kom terug.... Vanavond heb ik een fantastische massage gehad van eén van mijn collegavriendinnen; daar knap ik echt van op. Morgen gaan Fernand en ik naar de Hermitage, morgenavond ga ik naar één van mijn collega’s, die ook pedicure is, voor een eelt behandeling van uiteraard mijn voeten. Dan werk ik donderdag voor het laatst en eten we ’s avonds bij Paula en Len, vrijdag de hele dag met Mariëtte op stap. Als het mooi weer is gaan we langs het strand lopen,. Lunchen in een strandtent, als het slecht weer is gaan we naar de sauna. Zaterdag gaan we naar Den Haag, waar mijns schoonzusje haar verjaardag viert en zondag zijn we in Laren. Nou, dan schiet het al aardig op en zal de stress zo langzamerhand toeslaan. Het meest vervelend vind ik de narcose; ik hou toch zo graag de controle zelf. Jullie weten weer wat en blijf aan ons denken tot de 30ste minstens, maar ook de week daarop,omdat dan duidelijk zal worden wat er verder nog moet gebeuren.

 Liefs voor jullie allen, Marian