De tijd voor de operatie

september 2009, categorie: Heb ik borstkanker?

Lieve Allen,

Het weekend staat voor de deur en ik heb er zin in; morgenochtend sjees ik even ,voor Fernand zich gedouched en geschoren heeft, naar de markt en Super de Boer om o.a. croissants en groente/fruit te kopen , Volkskrant van zaterdag en dan naar huis om samen te ontbijten met ROOMBOTER en EEN EI.

We gaan naar Alphen ,omdat daar een veel grotere markt is met kazen,waarbij je je vingers aflikt....Speciaal de blauwe kaas, die in Gouda wordt gemaakt, vinden we heerlijk. Dat moet dan maar ,op een toastje ’s avonds, want we doen even niet aan Sonja.

 Ik heb de afgelopen 2 dagen gewerkt en dat is wel goed gegaan. Het geeft afleiding, relativeert en voelt goed om bij mijn collega’s te zijn, die ieder voor zich naar mij een houding uitstralen van warmte en betrokkenheid; ze zijn niet allemaal onbespoten. 3 Hebben al kanker overwonnen. De mails, die ik krijg,zijn hartverwarmend, de kamer is een grote bloementuin en het voelt zo goed om zoveel lieve warmte om mij heen te hebben. Ik heb foto’s gemaakt van de mooie boeketten, die ik mocht krijgen. Alle mails en kaarten heb ik afgedrukt ,en zo ga ik een boek maken van deze toch wel nachtmerrie. Het is mijn manier om iets negatiefs om te zetten in iets positiefs. Ook dit is een deel van mijn/ons leven. Intussen reageert mijn lijf op de spanning,die langzaam ontstaat en het zwaard van Damocles, dat ook boven mij hoofd hangt. Vannacht werd ik om 4.33 uur wakker; lekker op tijd, want de wekker staat op 06.45 uur, maar mijn hele borstkas deed pijn, m’n nek schouders, tussenribspieren, noem het maar op. Ik werd een beetje paniekerig, kreeg het warm en koud en heb mezelf toen vermanend toegesproken . Maar het ging niet echt lukken. Na 2 tabletten Paracetamol en een oxazepammetje van Fernand ben ik rustiger geworden en verdween de pijn en narigheid. De wekker ging dus toch zonder dat ik verder heb geslapen. Aan het werk dus. Eerst nog niet zo lekker, met name gespannen en gierende stress in m’n maag; dat verdween geleidelijk aan en heb ik een leuke werkdag gehad. Ook soms moeilijk, omdat een aantal van mijn cliënten in een terminale fase van kanker zijn en ik de steun en toeverlaat ben. Zo lang ik echter naast het bed sta en er niet in lig, ben ik de helper, en zo kan ik er ook mee omgaan. Vanmiddag ging het veel beter; om 16.00 uur ben ik naar huis gegaan en na een paar boodschappen heerlijk thee gedronken met Fernand. Hij heeft vandaag waanzinnig veel gedaan: gestreken, Boodschappen, en een grote stapel pannenkoeken gebakken, omdat ik het zonde vond de melk, die we gekocht hadden, omdat de kleinkinderen kwamen, weg te gooien. Ze waren heerlijk en het restje eet Fernand met Bram a.s. maandag, wanneer hij komt overblijven. Nog wat telefoontjes , een koorlid, die me even een hand kwam drukken en lieve woorden zei, een beeldige boeket met chocola van buurman Clemens; het kan niet op; ik ben een rijk mens. Volgende week werk ik maandag en donderdag nog en gaan Mariëtte en ik vrijdag iets doen; ik kijk ernaar uit en heb vanaf dan ziekteverlof; Zo is het; we gaan ervoor. Liefs, Marian