Dip

8-1-2010, categorie: Uitzaaiingen

Na de lekkere vakantie, gezellige jaarwisseling nu toch een soort dip gehad. In het weekend ineens last van pijn bij ademhaling en een benauwd gevoel.
Heb ik wel vaker een dagje als ik verkouden word, maar nu bleef het. En dan ga je toch denken.....wat als het niet een verkoudheid is....
Want als je ‘rekent' op iets van een jaar zonder al te veel klachten, dan wil je niet nu al zo'n last van je longen hebben. Althans, niet van de tumoren.

Een en ander was natuurlijk niet bevorderlijk voor de conditie en al helemaal niet voor ‘t humeur.

Maandag moest ik weer voor controle naar de oncoloog.
Eerst bloedprikken op de chemo. Van te voren m'n chemo-boekje opzoeken, waar het lab-formulier in zat. Nergens te vinden. Met oud en nieuw lag het op tafel, maar ja, die is toen opgeruimd, en waar is het boekje toen terecht gekomen???? Peter en Kirsten gebeld, die wisten het ook niet en ja, dan
uiteindelijk maar zonder boekje naar het ziekenhuis, te laat en behoorlijk de pest in. Verpleegkundigen hebben opgezocht wat geprikt moest worden en hebben zelf een formulier gemaakt. Hadden meteen in de gaten dat 't niet lekker ging en hebben me daar opgevangen. Na ‘een goed gesprek‘ kon ik, weer gekalmeerd, zelfs nog even langs de ex-collega's en m'n opvolgster voor een nieuwjaarswens en een kopje thee en daarna door naar Matthé.
Die heeft alles nagekeken. Bloed was prima, hij constateerde dat m'n longen schoon waren en dat ik waarschijnlijk vanwege de pijn verkrampte, waardoor ik niet lekker bewoog en doorzuchtte en daardoor mogelijk de klachten in stand hield. Pijnstillers dus, Paracetamol èn Diclofenac.
O ja, het boekje....lag dus in de boekenkast in de werkkamer. Kirsten wist niet wat ze met de stapel post en lectuur moest doen en had nog aan mij gevraagd waar die stapel heen moest. Ik wist ook even geen andere plek en heb dus zelf voorgesteld hem op die plaats neer te leggen.

Sinds donderdag gaat het gelukkig weer een stuk beter. Kan weer vrijer ademhalen en de pijn is een heel stuk minder. Alleen nog de ‘gewone' klachten in m'n rechter arm, waarbij het lymfoedeem toch weer meer aanwezig is. De radiotherapeut stelde fysiotherapie voor, maar daar heb ik nog niet zo'n zin in. Kost zoveel tijd....eerst maar even afwachten en vakantie, met af en toe een kous om. Misschien moesten we ook maar weer eens de tape uit de kast halen....
Diclofenac heb in elk geval gestopt en ik ben weer een stuk vrolijker en actiever. Heb er weer vertrouwen in dat ik volgende week lekker op de ski's kan staan. Was echt even minder de afgelopen dagen.
Ook de radiotherapeut dacht dat m'n klachten vooral veroorzaakt werden door verkoudheid bij gevoelige luchtwegen en natuurlijk het vriesweertje, en constateerde schone longen. Net het zetje in de goede richting dat we nodig hadden. Ik hoef bij hem niet meer terug te komen. Behalve natuurlijk als er botmeta's of iets dergelijks zijn, dan mogen we wel weer bij hem terug komen. Maar hij hoopt (net als wij) dat dat voorlopig nog niet aan de orde is!

Vandaag lekker oppassen op de tweeling (ben benieuwd hoe ze vannacht slapen, wordt hun eerste nacht uit logeren zonder ouders, en ze spoken 's nachts regelmatig).
Morgen komen Erik, Tessa en Lucas uit Wenen (hopen dat het onderweg een beetje meevalt ) en zondag viert Erik z'n verjaardag.


Ben dus net op tijd weer ‘beter'!
En volgende week vrijdag naar Schladming. Krijgen we steeds meer zin in!