Dubbel....

14-08-2010, categorie: Uitzaaiingen

De laatste blog zaten we nog lekker in Embrun, inmiddels zijn we al weer een paar weken thuis.  

Alle vakantieschades afgehandeld, de 4e chemokuur achter de rug, weer een forse dip gehad  (inclusief luchtweginfectie, waarvoor weer antibiotica nodig waren, alleen kon dat gelukkig wel in pilvorm deze keer) en dan de toch wel teleurstellende uitslag van de CT-scan: tumoren waren niet kleiner geworden. Ook niet veel groter, maar de invloed van de Vinorelbine was niet wat we hadden gehoopt. 
Conclusie: voorlopig niet behandelen en me daardoor beter gaan voelen, de komende maanden. Over een maand of 3 weer een CT-scan om de ontwikkeling te volgen, maar voorlopig is alles nog zo klein, dat dat nog geen klachten geeft. Ik heb de afgelopen tijd last gehad van de behandeling, niet van de ziekte. En eerlijk gezegd, heb ik veel zin in een periode zonder behandeling, hoe gek dat ook klinkt.  
Lekker op vakantie kunnen, conditie opbouwen zonder dat die binnen de kortste keren weer verdwijnt met allerlei kuren, niet meer bang zijn voor nog meer haaruitval, niet meer 2 à 3 keer per week naar het ziekenhuis voor alle behandelingen,  misschien zelfs nog een paar maandjes een beetje ‘hardlopen', want dat is nu wel allemaal heel abrupt gestopt. Zelfs de Zeebodemloop in juni ging al niet meer.   
In september misschien een beetje mee kunnen komen in de bergen en als dat lukt, kan ik de wadlooptocht naar Ameland met de buren ook lopend in plaats van varend volbrengen. Wie weet, ik ga er de komende weken in elk geval hard aan werken. 
   
Dus, hoewel de boodschap was: chemo heeft niet gewerkt en de kans dat andere middelen wat doen wordt steeds kleiner, kwamen we toch met een redelijk positief gevoel de spreekkamer uit. Raar, hoor!  

Wat die vakantieschades betreft: had ik in de vorige blog niet eens allemaal gemeld, maar we hebben nogal wat probleempjes gehad, deze vakantie. Niet zodanig dat de vakantie eronder heeft geleden, maar toch: 
- Peter breekt tand op stukje brood-met-pitten --> tandartsbezoek 
- Els wordt ondersteboven gelopen door de hond van de camping. Gevolg:  kapotte bril, Garmin-horlogebandje kapot, schaafwondjes her en der en een beschadigd aangezicht (naast het geknakte ego dat ik mezelf niet staande kon houden) 
- Fluitende turbo van de auto, waarvoor 2 keer naar de garage, maar daar hadden ze alleen tijd voor de diagnose en niet voor de behandeling, volgens hen konden we er gewoon mee naar huis rijden, ondanks caravan en bergen  
- Klapband van de caravan op de terugweg, met de nodige schade aan de zij- en onderkant van de caravan 



Het is even wat geregel, maar inmiddels is / wordt alles verholpen en geregeld met de verzekeringen. 
Premies dit jaar duidelijk niet voor niets betaald.... 
 
De luchtweginfectie, die begon met een kriebelhoestje op dag 8 van de kuur, werd ruim een week later toch echt vervelend met koorts en benauwdheid en wat slijm en zo. Melden dus, en weer naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek. Gelukkig had ik nog wat vakantie-bloedlichaampjes over en mocht ik met antibiotica-pillen weer naar huis, maar zondagavond had ik ineens weer ruim 39° koorts. Maar een avond SEH en dan evt. opname zag ik echt niet zitten, na de ervaringen van de vorige keer. Met wat paracetamol en slaap heb ik het ‘gerekt' tot maandagochtend, en toen wel direct gebeld. Mocht het nog een dagje aankijken en gelukkig, dinsdags was de koorts wel voorbij! 
Wel het gevoel gehad dat ik op het randje van een opname heb gebalanceerd, maar gelukkig aan de goede kant heb kunnen blijven, deze keer. 

Ondertussen kreeg mijn moeder tijdens de laatste vakantie met de boot, waarin ze hem met een lange omweg van Kortenhoef naar Sneek zouden brengen om hem daar in de verkoop te leggen, in Kampen last van haar buik. Bleek een forse blinde darmontsteking te zijn, waaraan ze inmiddels is geopereerd. Met een omweg, want in Hilversum, waar ze was opgenomen, was geen plaats en toen is ze 's nachts naar Utrecht gebracht.  Daar zou ze de volgende dag om een uur of 1 worden geopereerd. Is uiteindelijk 7 uur 's avonds geworden. Word je ook niet vrolijk van. Maar alles is gelukkig goed verlopen en zondags mocht ze al naar huis. 

Maar ja, de vakantie zat er niet meer in en de boot moest nog wel naar Sneek. 
Dat hebben mijn vader en ik afgelopen woensdag en donderdag gedaan. Mooi tocht, mooi weer en best gezellig, 2 dagen alleen met je vader op stap. 
In Sneek werden we opgehaald door Peter. De boot leeggehaald (heb niet echt veel bijgedragen, was van een klein tasje dragen al buiten adem) en daarna in Lelystad lekker uit eten geweest. Klein extra vakantietje, al met al. 

Over vakanties gesproken: ze blijven maar komen: september: bergvakantie in Matrei, Oostenrijk, aansluitend op kraambezoek in Wenen.  Oktober: Spanje.  December: verjaardag Lucas vieren in Wenen.  En natuurlijk in januari en februari de ‘gebruikelijke' wintersporten.  
En daarna zien we wel weer verder, verder in de toekomst kunnen / willen we niet kijken....