Een week uitstel...maar wel een heerlijke vakantie gehad!

17-2-2009, categorie: Chemotherapie

Inmiddels weer in het regime van de kuren. De vakantie was perfect. Maar één dagje niet geskied (vanwege vermoeidheid en sneeuw), maar verder volop met de snelle groep genoten van de prima sneeuw, lekker zonnetje (wel met factor 50 op het gezicht) en prachtige pistes.

Ook de zwarte pistes waren geen enkel probleem, heel wat anders dan met de gare knie vorig jaar!

Behoorlijke afstanden afgelegd, opgenomen met het gps-horloge. In het verslag op http://www.uit-speciaal.net/ kun je per dag de route zien.
Conditie was perfect,maar helaas....op de dinsdag na de vakntie bleek ik toch ook het griepvirus te hebben opgepikt. Hoge koorts (2 dagen boven de 39,5 graden) en de opgebouwde conditie in een klap verdwenen.
Hakte er veel meer in dan de chemo's tot nu toe. Hardlopen lukt niet meer, van wandelen ben ik al helemaal total loss. Balen dus!
Hopen dat dat toch wel een beetje op te bouwen is, want ik wil toch wel leuke dingen kunnen doen, de komende tijd!
De kuur moest met een week worden uitgesteld, dat betekent dat de laatste pas eind mei is. En dan nog de bestraling, wordt nog krap met de zomervakantie!
Maar goed, 't is niet anders.
Nog een tegenvaller: lees in de nieuwsbrief van Zorgvisie dat Louk Winter van plan is mijn baan te laten vervallen. Heb de man nog niet één keer gesproken, heb nog niets gehoord van mijn werkgever in de zin van kaartje, bloemetje, telefoontje, verzuimbegeleiding, dus dat voelt niet lekker.
Heb het wel gemeld aan mijn leidinggevende, die daar erg van schrok en zich behoorlijk aangesproken voelde. Zij zal in elk geval haar best doen om contact te houden. Afspraak met de bedrijfsarts is gemaakt voor begeleiding (al werd ie wel met 2 weken uitgesteld omdat ie geen tijd had en het volgens hem geen haast had) en ze wist me te verzekeren dat ik ziek niet ontslagen kan worden (maar ja, het was toch wel mijn bedoeling en die van de artsen om te genezen .
En wat dat betreft zijn de berichten gunstig: op de CT-scan van begin februari was te zien dat de tumoren kleiner zijn geworden. Het kliertje werd in het verslag al niet meer als pathologisch bestempeld en de schouderklachten zijn nog steeds weg, terwijl ik al 3 weken geen dexamethason had geslikt.
Kortom: heel wat meegemaakt de afgelopen weken. We gaan gewoon door, en zijn al bijna op de helft!
Wordt vervolgd!