....en downs en ups....

27-6-2010, categorie: Uitzaaiingen

Vorige week een ‘heftige' blog vol pieken en dalen.
Kan toch niet zo doorgaan, zou je zeggen. Maar....jawel hoor, dat kan best!

Vorig weekend aardig doorgekomen, dip leek niet al te diep, deze keer. Meevaller, dus. Maandags was moeilijker. Kreeg koffievisite, dus ik moest wel uit bed, maar het ging allemaal niet van harte. Visite was even gezellig, maar verder kostte alles veel moeite. Peter en Kirsten zijn met Flojo naar de dierenarts geweest. Zou ik doen, maar zag zelfs daar tegen op. Ook wandelen met Flo heeft Peter gedaan. Ben uiteindelijk maar naar bed gegaan en heb een uurtje geslapen. Ondanks het warme weer en het dekbed had ik het niet echt warm. Vreemd. Toch maar even tempen, je weet maar nooit. 38,3°. Op zich nog onder de grens van bellen, maar ik had wel Paracetamol geslikt en dat werkt natuurlijk koortsverlagend. Dus heeft Peter toch voor alle zekerheid het ziekenhuis gebeld. "Mocht' meteen komen. En ja, ook meteen blijven voor antbiotica per infuus, hoewel de koorts inmiddels weer gezakt was. Bloedwaarden (ontstekingswaarden) waren allemaal op de grens, geen echte ‘haard' te vinden, maar de leucocyten waren ook weer laag, en zouden waarschijnlijk nog verder zakken de komende dagen. Neulasta was dus al weer bijna uitgewerkt.
Dinsdag wat misselijk, waar ze gelukkig pilletjes tegen hebben, en veel geslapen. Peter en Kirsten kregen vervolgens dezelfde verschijnselen. Zal dus wel een licht buikgriepje geweest zijn. Woensdag was het meeste leed geleden en mocht ik weer naar huis.
De opname heeft m'n twijfel over het doorgaan met chemo flink aangewakkerd, want zo ruim 6 weken ‘doormodderen' en op vakantie gaan, is ook niets. En die vakantie hebben we ook nodig. Een paar dagen later vertrekken helpt ook niet, vrijdags kom ik met Dexamethason wel door, maar het weekend en de dagen daarna.... maar ja, stoppen als het wel blijkt te werken, dat wil ik ook niet....
Vrijdag moest ik weer naar de oncoloog. Ging daar met al die twijfel heen, samen met Peter. In een paar minuten wist hij de twijfel weg te nemen. Hij kon zien dat 't zwaar was (ook aan het bloed), had hij ook niet in die mate verwacht, maar was vol goede hoop voor het vervolg. Tegen de bijverschijnselen kan ik gewoon wat langer Dexamethason slikken, mag best een week of langer. Dan voel ik me in elk geval beter. En ik moet de Paracetamol echt 4 maal daags doen, een spiegel opbouwen. En Peter en hij hebben me toch overtuigd toch naar de fysiotherapie te gaan. Wilde ik tot nu toe niet, ben een beetje ‘behandelmoe'. Wil zo weinig mogelijk patiënt zijn. Ga dat nu toch maar doen. Hopen dat ik voor de vakantie al een behandeling kan krijgen om m'n nek los te krijgen.
En de CT-scan heeft nu geen zin, maar na de 3e cyclus kan het wel, dus is de week na de vakantie afgesproken.
Kortom: binnen een paar minuten zag ik het weer zitten en ga vol vertrouwen door met de volgende kuur, net voor de vakantie. Hoop dat we na de vakantie dan ook nog eens horen dat de kuur, naast de heftige bijwerkingen, ook heftig heeft gewerkt.
Maar nu eerst: vakantie. Degenen die ook gaan, wens ik een lekkere vakantie toe.
Tot gauw!