Even een uurtje naar het ziekenhuis voor een ‘kuurtje’….

27-5-2010, categorie: Uitzaaiingen

Gisteren dag 8 van het kuurschema: alleen Vinorelbine (+ anti-misselijkheidsmedicijnen). Zou hooguit een uurtje zijn.

Peter zou op de afdeling blijven. Had z'n laptop mee om even te werken, tussendoor naar huis was wat overdreven voor een uurtje, nietwaar?!
Aanprikken ging gewoon, alleen wilde er met geen mogelijkheid vloeistof in. Nog een keer proberen, andere verpleegkundige. Zelfde verhaal: naald zat goed, doorlopen ho maar! Dan de chirurg bellen, want de Port-A-cath moet het natuurlijk wel doen. Gelukkig was ‘m'n' chirurg bereikbaar en kwam meteen.
Bij hem hetzelfde verhaal, al ging het prikken niet in één keer, hij is toch wat minder ervaren dan de verpleegkundigen (‘wie heeft hem er zo diep ingezet?' Haha!) Maar goed, doorstromen deed ie echt niet. Dus nader onderzoek (röntgen) was noodzakelijk, met contrast (alleen zat nu natuurlijk het slangetje er al in ). Na een half uurtje (jawel, met een lekkere bak koffie , had ik wel verdiend, vond ik zelf) gebeld dat ik naar de röntgen kon. Snel aan de beurt, verliep soepeltjes deze keer . Inspuiten van het contrast liet meteen zien dat het slangetje lek was bij het sleutelbeen. Materiaalmoeheid na 1½ jaar beweging?
Chirurg kwam meteen zelf naar de röntgen en heeft z'n plan getrokken: systeem moest vervangen worden.
'Wilde ik onder ‘even slapen?'
‘Ja graag.'
‘Ben je een beetje nuchter?'
‘Nee dus, vond dat ik koffie had verdiend'.
‘Morgen dan maar doen?'
‘Nou, liever niet, kost me weer een dag en ik wil het weekend kamperen liefst wel door laten gaan!'
‘Ok, dan dus plaatselijk verdoofd. Kun je dat?'
'Weet k niet, heb ik nog nooit gedaan, behalve het eruithalen 5 jaar geleden, dat ging goed.'
'Ok, Plaatselijk verdoofd, gaan we regelen.'
Vervolgens naar de poli gelopen om de OK te regelen (onderhandelen ) voor om een uur of 2. Konden we eerst nog even eten en voorbereiden en zo. Hij heeft me toen weer naar boven gebracht en alles verder geregeld.
Peter toen maar weggestuurd. Zijn laptopbatterij was bijna leeg en de caravan moest ook nog worden gehaald. En ja, blijven zitten op de afdeling heeft voor hem dan ook geen zin en ik krijg echt aandacht genoeg.
Kwart voor 3 kon ik naar beneden. (Tsja, tijdsplanningen op OK zijn altijd lastig.) Plaatselijke verdoving ging goed, het vervangen van het systeem ging vlotjes en om 4 uur was alles klaar en kon ik via de röntgen (controle of de PAC goed lag) weer naar de afdeling. Alle andere patiënten waren natuurlijk al weg, dus de verpleegkundigen moesten voor mij alleen blijven. Vonden ze geen probleem, de kanjers.
Kuur liep vlotjes in en om kwart over vijf was alles klaar en kon Peter me weer ophalen. Die had ondertussen flink gestoeid met de caravan: die bleek geen stroom te hebben. Voordat dan duidelijk is dat dat in de stekkerkabel zit.....
Kortom: een dag met een gaatje.
thuisgekomen eerst evn lekker met Flo gefietst. Mooi weer, lekker uitgewaaid. en na het eten lekker met en wijntje op de bank met z'n tweetjes bijgekomen met een paar aw and Ordertjes.

Toch wel een paar gelukken bij al dit 'ongeluk': dat ‘m'n' chirurg er zelf was en me ook nog dezelfde dag kon helpen (allemaal ontzettend prettig!) en dat de PAC het niet deed, en alleen heeft gelekt met NaCl en contrast. Je moet er toch niet aan denken dat hij wel liep en dat de chemo buiten de vaten terecht was gekomen!!!!
En ach, voorlopig kunnen we weer vooruit met een nieuwe PAC.

Nu de was strijken (kon toch buiten drogen, de regen bleef gelukkig nog even uit) en de caravan inpakken.
Vanavond maar niet hardlopen, met een operatiewondje van één dag oud. Jammer, weekend is er ook niets van het lopen gekomen en de Zeebodemloop heb ik nu maar definitief opgegeven.
Zal verstandig zijn....kost wel moeite!
Volgende week zien we wel verder. Eerst lekker kamperen.