Gedeelde Smart

15-06-2009, categorie: Angst en onzekerheid

..." Mensen zitten met je in en willen helpen, maar als je niet duidelijk aangeeft (en blijft aangeven) hoe je liefst geholpen wordt, mist een deel van die hulp misschien haar doel, en wordt eventueel nog een belasting voor je"...

Gedeelde smart

 "Vriendschap vermeerdert de vreugde en halveert de smart."

kalligrafeert een meelevende vriendin in diep blauwe letters. Ze geeft er gelijk ook een plan van aanpak bij:

..." Mensen zitten met je in en willen helpen, maar als je niet duidelijk aangeeft (en blijft aangeven) hoe je liefst geholpen wordt, mist een deel van die hulp misschien haar doel, en wordt eventueel nog een belasting voor je"...

Raak. Dit ga ik niet in mijn eentje redden. Het meest dringend is mijn behoefte aan contact. Maar ik besef dat een ‘enge ziekte' voor niemand gemakkelijk is. Als ik het voor mijn omgeving hanteerbaar wil maken moet ik  laten merken dat ik er open over wil communiceren. Geen taboes, geen omzichtige mededelingen maar gewoon de feiten, zo ontspannen mogelijk.

Ook ben ik me er van bewust dat niet iedereen zomaar spontaan voor me klaar zal staan. Mijn persoonlijke wereldje mag plotseling volslagen overhoop liggen, de rest van de wereld zal graag zo normaal mogelijk door draaien.

Ik besluit dat ik familie, vrienden en collega's per email op de hoogte ga houden. Zonder gezever, zonder gezaag. Geen klaagzangen en geen getreur. Mijn mailtjes zullen luchtig zijn en liefst zo vrolijk mogelijk.

Aangenaam verbaasd open ik de ene na de andere envelop. De telefoon krijgt geen tijd om op te laden. Precies wat ik nodig heb!

De gedachte, dat mensen beseffen wat een ongelofelijke pech ik heb, biedt me troost. Er wordt aan me gedacht, met me meegeleefd. Gelukskind in tijden van ongeluk. Hulp vragen blijkt voorlopig helemaal niet nodig!