prinses Máxima

26-10-2011, categorie: Van de vereniging

Blog 3a (toegift vóór het einde). Ooit droomde ik dat prinses Máxima en ik bevriend waren. De droom was zo echt dat ik dacht: dat gaat vast gebeuren. Jaren later zat ik naast haar tijdens de BVN-lustrumviering en ik gaf haar een zakdoekje om haar tranen te deppen bij het zien van de filmpjes over Patricia, haar moeder en haar dochter Isabel.

Nu praat ik met Veronica, hoofd Instito Nacional del Cancer, Argentina. Ze vertelt me dat hun prioriteit ligt bij het verbeteren van de kwaliteit van zorg, inclusief het screening-traject. De technologie is voorhanden maar de professionals moeten getraind worden. ‘La concientazion de los mujeres sin un programa serio de tomizaje es uma mentira’. Vrij vertaald: awareness zonder goede follow up is een leugen. Ik neem me na dit gesprekje in de bus op weg naar het Fred Hutchinson Cancer Center 2 dingen voor:

1. Ik ga een keer een project met Veronica doen in Buenos Aires

2. Ik ga Máxima een brief schrijven zodra ik thuis ben.

Want het gaat niet goed met Patricia. En ik hoop dat het Isabel wat troost biedt als ze een kaartje van de prinses ontvangt die haar 2 jaar geleden warmhartig in haar oor fluisterde dat het goed zal komen met mamma. Borstkanker is en blijft een drama.