Spannende week...

6-4-2009, categorie: Angst en onzekerheid

Sinds de laatste blog is er heel wat gebeurd. Gelukkig is alles na de griep wel 'normaal' gegaan. Alleen de leuko's waren op een gegeven moment zo laag, dat neulasta nodig was.

Effect: leuko's van 2 naar 28 (normaal is 4-10), maar een week later zat de waarde weer op 4 en nog een week later weer op 2.
Effect is groot, maar tijdelijk. Tweede serie is alweer achter de rug en ik kan nu weer wat opbouwen in de pauzeweken. Althans, het lichamelijke deel. Want inmiddels heb ik officieel gehoord dat ik toch 'boventallig' ben verklaard. Mijn functie wordt opgeheven. Er komt wel een nieuwe functie, coördinator beleid, kwaliteit en veiligheid, die een groot deel van mijn functie gaat overnemen, maar dat is een nieuwe functie, die niet uitwisselbaar is. Gezien het belang gaan ze die extern werven, en telt het sociaal plan daarbij niet. Vraag van mijn kant is op basis waarvan de niet-uitwisselbaarheid is bepaald (mijn laatste functieomschrijving dateert uit 2002 en ik heb nooit een jaargesprek gehad over mijn functie / mijn functioneren) en ook van de nieuwe functie zou ik graag het profiel zien, omdat volgens het Plan van Aanpak kwaliteit en veiligheid heel veel van mijn taken in die functie worden ondergebracht. Die vraag wordt wel genoteerd, maar niet beantwoord. Ook mijn vraag waarom ik, bij gebleken geschiktheid, niet als interne herplaatsingskandidaat voorrang geniet, wordt niet beantwoord. Later die dag hoor ik van de Raad van Bestuur dat men mij vanwege mijn ziekte als 'instabiele factor' ziet, dat moet ik toch snappen, en dat organisatiebelang boven individueel belang gaat. Uiteraard mag ik 'gewoon' meesolliciteren....
Hij wil mij wel 'kortcyclische activiteiten' laten doen. Dit in het kader van reïntegratie.
Voelt niet echt lekker
Mijn internist oncoloog reageerde daarop dat ik na alle behandelingen weer 100% ben, dus niet instabieler dan anderen, ook gezien hoe ik de kuren tot nu toe verdraag.
En hij gaat uit van genezing, dus gewoon verder leven en werken!
En als de trend van februari zich doorzet, en de tumor (vrijwel) weg is, zou het wel eens kunnen dat de 3e serie chemo niet nodig is. Vond ik aanvankelijk wel een eng idee, maar de oncoloog heeft me uitgelegd dat het bij chemo niet zo is dat een kuurtje extra meer zekerheid biedt en dat de schade die de kuur dan doet niet opweegt tegen die mogelijk extra zekerheid. Overdosering is niet gewenst.
Dat idee begint nu te wennen. Morgen krijg ik, na het normale bloedonderzoek (ze laten de Port-a-cath aangesloten, hoef ik op de röntgen geen 'gewoon' infuus, slim, hè?!) eerst een CT-scan en dan een MRI. Donderdag krijg ik de uitslag. Eerst moet ik naar de oncoloog, die overlegt ondertussen met de radiotherapeut, waar ik 's middags naar toe moet.
Vrijdag krijg is alleen Herceptin of toch chemo erbij, dat weten we donderdag.
En dan horen wanneer de bestraling kan beginnen.
Ondertussen ben ik ook druk met werk: ik heb een aantal activiteiten opgepakt, heb kennis gemaakt met mijn loopbaancoach in het kader van herplaatsing (direct een boel huiswerk gekregen)en heb een mailtje gestuurd naar het CBO of er, als ik genezen ben, nog te praten valt over vervolg van mijjn sollicitatie van afgelopen oktober. De P&O-functionaris wil in elk geval contact houden, de deur is in elk geval niet definitief dicht.
Verder zijn Erik, Tessa en Lucas 2 weken geleden alvast bij ons in getrokken. Eind mei gaan ze naar Wenen. Ze zouden de laatste weken bij ons komen logeren, maar in hun huis was weer een poging tot inbraak gedaan. Dat gaf ze zo'n onveilig gevoel, dat ze vroegen of ze al eerder mochten komen. Tuurlijk mocht dat. Betekende wel dat de zolder met spoed vrijgemaakt moest worden en ook Kirsten weer op één kamer moet leven. Maar dat is allemaal gelukt en het is best gezellig zo.
Rianne kan nu echt elk moment bevallen. (zal wel op haar Hyves te lezen zijn, schrijf ik hier niet verder over. Wordt zo dubbelop:

Kortom: we beleven heel wat, ben best druk voor een 'zieke'