Vakantie 3....

27-1-2010, categorie: Uitzaaiingen

Vakantie 3 is achter de rug. Lekkere week Schladming. Heel gezellig en lekker kunnen skiën.

Begin was even lastig. Dag voor we weggingen (ja, alweer!!) ineens vocht in de omgeving van de PAC. Geen koorts, geen pijn, maar wel vocht

Mocht meteen naar het ziekenhuis, waar de arts tussen z'n geplande spreekuur door even heeft gekeken. Geen ontsteking, geen trombose, niet te verklaren door kwaadaardige dingen, dus maar gewoon op vakantie gaan en afwachten.
Hebben we gedaan. Heenreis verliep voorspoedig (geen hoofdpijn, waarschijnlijk dankzij de pijnstillers die ik, nu ik toch ermee bezig was, ook maar preventief voor de reis heb geslikt) .
Volgende ochtend opgestaan met een knalharde en stijve linker arm. ?!?!?!?! Wat was dat nou weer? Vocht, dat wel maar waardoor? Gelukkig waren er ook fysiotherapeuten mee, die die avond de ergste spanning hebben weggenomen door lymfdrainage en lymftaping. Wel raar, hoor, om de tape om m'n linker arm te hebben.
Geen ernstige pijn, geen koorts, dus naar een dokter gaan had ook geen zin. Skiën ging gelukkig wel, al was het behoorlijk vermoeiend om me in skikleding te hijsen en op de piste te komen met bus, trap en liften etc. Je moet er wel wat voor over hebben . En dan hoefde ik eigenlijk nooit zelf m'n skies te dragen, dat werd als vanzelf door een aantal van de groep overgenomen. Hartelijk dank daarvoor!
Eenmaal op- de ski's was het goed te doen. Twee dagen wat minder happy (omschakeldag en een dag met wat zwaardere omstandigheden, hadden meer mensen last van) en één dag uitslapen, maar verder lekker mee kunnen doen met de groep. 's Avonds wel vroeg naar bed (meestal voor 21:30 al in slaap, meer dan één Sudokutje zat er niet in), maar dat mocht de pret niet drukken!
Zie de foto's van Schladming in m'n fotoalbum.

De arm werd geleidelijk aan minder dik en maandag bij de arts kon die nauwelijks meer constateren dat er vocht in zat, laat staan dat hij kon verklaren waarom hij dik was geweest. Trombose kon het niet zijn, tumor ook niet (zou niet minder, maar juist meer geworden zijn), en zoals het nu is is nader onderzoek (gelukkig) niet nodig. Natuurlijk wel meteen melden als het weer gebeurt, maar daar gaan we toch liever niet van uit.
Bloedwaarden waren goed, al was het Hb nu toch wel iets gezakt. Maar 7.2 is nog alleszins acceptabel, dus we zijn dinsdag gestart met de 6e en voorlopig laatste kuur. 15 Februari wordt er weer een CT en MRI gedaan, de 17e krijgen we dan eind van de middag de uitslag. Kunnen ze er eerst gezamenlijk op studeren. Ben benieuwd. En vooral ook hoe het de periode daarna zal gaan met de tumoren / behandeling. Krijgen we dan even een rustige periode? Hoop het wel!

Flojo had het prima gehad in het dierenpension. Met twee boxers kon ze het niet zo vinden, maar met alle andere honden ging het prima, zowel met wandelen als samen in een ren! Prettig om achter de hand te hebben, voor als we nog een keer weg willen en geen oppas hebben.
Ze nam overigens we direct een spurt naar (en in) de auto, nadat ze ons had begroet. Wilde dus ook wel weer graag naar huis.
Morgen gaan we naar Duitsland om de Polo op te halen. Gelukkig, want de Alfa zit nu helemaal dichtgevroren en zonder auto is toch niet altijd handig. Heb niet altijd zin om te fietsen en sommige dingen gaan ook niet op de fiets. Ben nu afhankelijk van Peter, alleen als hij thuis is heb ik een auto. Gelukkig is hij wel veel thuis, maar toch....

En dan langzamerhand voorbereiden op de volgende ski-vakantie, 19 februari. Zal wel drukker zijn in de liften en op de pistes, maar dat is natuurlijk niet anders in de voorjaarsvakantie. Hebben we er wel voor over. Als het lijf nu maar mee wil, zonder rare streken vlak voor het vertrek. Want daar hebben we nu wel even genoeg van.