Weer een week verder

13 april 2011, categorie: Borstkanker en het gezin

Ik houd familie en vrienden op de hoogte door af en toe een mail te sturen. In mijn vorige mail heb ik een overzichtje van alle onderzoeksdata gezet waardoor iedereen weet wanneer ik welk onderzoek of behandeling heb. Dit vonden ze allemaal erg fijn en ik hoef niet elke keer dezelfde info te geven.

De vele reacties die ik hierop krijg doen me erg goed en steunen me geweldig. De ene dag loopt gelijkmatiger dan de andere, de ene dag heeft veel golven in emoties, humeur en nog veel meer, dan de andere. De ene keer pak ik de telefoon gewoon aan en de volgende laat ik rinkelen omdat het niet lukt. Het doen van boodschappen vind ik lastig omdat ik niet weet wie ik tegenkom en wat ik dan wel/niet moet doen. Ook dat zal een kwestie van wennen zijn...

We zijn net thuis uit het ziekenhuis na het maken van vier scans. Hierop hebben ze twee klier(tjes) gevonden en met een rode stift gemarkeerd en die gaan ze vanmiddag weghalen.

De inspuiting met de radioactieve vloeistof gistermiddag viel me tegen. Het duurde heel kort maar was verrekte pijnlijk. De vrouw die het inspoot had dit ook nog nooit meegemaakt!! Zal de stress wel zijn waardoor ik mijn lijf ‘afsluit'... of zoiets. Toen we naar huis reden zei mijn man: ‘kun je vanavond buiten gaan staan als ‘glow-in-the-dark'!!! Er zijn gelukkig genoeg van dit soort momenten naast die waarin we niet veel tegen elkaar hoeven te zeggen maar weten dat het goed is zo.

Tot nu toe heb ik twee keer het ziekenhuis verlaten met een snee in mijn lijf. Vanmiddag komt daar de derde bij en vandaag over twee weken heb ik de vierde te pakken na de borstoperatie. Het cijfer vier is voor mij zolang als ik me kan herinneren een fijn getal, klinkt goed, bekt goed en voelt goed. Ik wil dus na die vierde snee een dikke streep eronder zetten: meer komen er niet bij!

Ik ga mijn spulletjes bij elkaar zoeken en dan weer op weg naar het ziekenhuis.