28-10-2011, categorie: Van de vereniging
Blog 2 van 21. Het hele 10 page evaluatieformulier gaat over wat je vindt/ hebt geleerd van de US en met welke Amerikanen je gaat samenwerken. Geen ruimte voor het grootste cadeau dat de US ons heeft gegeven via dit bijzondere programma: de uitwisseling tussen de 43 landen. Onze wijze president Peru, stelde gister in de bus voor een statement op te stellen. Hong Kong pakt dit daadkrachtig op en binnen 1 dag is er een statement met 43 handtekeningen. Great, prijst de IVLP-director en zelf breast cancer survivor ons tijdens de evaluatiesessie, maar what’s next? En zo komen, ondanks de brok in eenieders keel na de verhalen van onze eigen survivors Zweden/ Oman/ Indonesië, de tongen nog eenmaal goed los en komt ieder werelddeel met actiepunten.
Voor de LIC:1. de omvang van het borstkankervraagstuk aantonen door het opzetten van een registratie, waardoor de regering tot actie komt
2. geld vrijmaken via private-corperate samenwerking
3. awareness (education) vergroten via primary health systemen, gekoppeld aan het verbeteren van de infrastructuur voor diagnose en behandeling. Zodat toegewerkt kan worden naar early detection en behandeling. Vooral niet investeren in screening zolang de basis niet op orde is
4. de krachten van de aanwezige NGO’s bundelen zodat meer focus ontstaat.
5. support systemen opzetten .
Voor de MIC en HIC:1. education met name richten op awareness bij jongeren (onderdeel curriculum)
2. focus verschuiven naar online support
3. patient navigation ontwikkelen
4. corperate involvement vergroten
5. versnellingsacties in gang zetten om tot een oplossing te komen.
Die laatste sluit aan bij mijn eigen take home message: ‘cut the crap, find a cure’. Focus verleggen van supportactiviteiten naar oplosingsgerichte activiteiten, als aanjager en verbinder. En TEDxkanker gaat er komen, staat bovenaan mijn lijst. Ter inspiratie om de oplossing dichterbij te brengen. En dan is het gevreesde moment daar, time to say good bye. United Emirates (UE) gaat onze website opzetten zodat we connected blijven. We worden behangen met kettinkjes, armbanden, pins en ik beloof Nigeria dat ik ga proberen naar haar bruiloft te komen. Malta zal ik als eerste terugzien verwacht ik en Zuid-Afrika. Want nu zij vandaag hoorde dat ze 1 januari in UE kan starten, gaat ze natuurlijk in haar contract opnemen dat ze wat consultancy nodig heeft uit Zweden en NL. Mijn hart huilt bijna net zo hard als toen ik mijn lieven achterliet.