Zomer perikelen

2 juli 2009, categorie: Van de vereniging

Ik zit nog steeds in die beruchte eerste 100 dagen, de periode die je daadkracht voorspelt, in je nieuwe functie. Aan daadkracht geen gebrek!

Maar binnen een vereniging met een historie van 30 jaar, is daadkracht alleen niet genoeg om vooruit te komen. Het gaat ook om aandacht. Aandacht voor het verleden, aandacht voor al het werk dat verricht is en wordt, aandacht voor de mensen die zich daarvoor inzetten, aandacht voor ingesleten gewoontes en gebruiken. Stapje voor stapje krijg ik een beter beeld.

En sommige dingen gaan met grote stappen. De organisatie van de lustrumviering bijvoorbeeld: dat gaat met volle kracht vooruit. De sprekers en de locatie zijn vastgelegd, de vormgeving is bepaald en binnen een week of 2 ligt de uitnodiging op uw deurmat. Hoeveel mensen mogen we verwachten als je uitgaat van 7200 leden + al onze samenwerkingspartners? Dat is een vraag die ons bezig houdt omdat we maximaal 750 gasten kunnen verwelkomen. Schrijf u daarom snel in als u de uitnodiging eenmaal ontvangen heeft, dan bent u zeker van deelname. Het gaat een bijzondere viering worden.

30 jaar BVN is dan ook een bijzondere mijlpaal. De borstkankerzorg van toen is nauwelijks vergelijkbaar met die van nu. Maar is de impact van borstkanker krijgen ook veranderd? Waarschijnlijk niet. Het zet nog steeds je eigen leven en dat van je naasten volledig op zijn kop. Is de reden om je aan te sluiten bij de BVN veranderd? Ik denk gedeeltelijk.

Waar het accent vroeger sterk lag bij ervaringen delen is het nu vooral ervaringen bundelen en inzetten: voor jezelf en voor betere borstkankerzorg. Is dat nodig nu de kwaliteit van zorg in 30 jaar zoveel vooruit is gegaan? Ja, dat is nodig! Het betreft immers ieder jaar 13.000 mensen, en als we uitgaan van, laten we zeggen, zo'n 10 naasten per persoon dan heb je het over 130.000 mensen die jaarlijks deze impact ondergaan. Dat moet toch minstens resulteren in 20.000 nieuwe leden per jaar! Tel daarbij op alle 7 op de 8 vrouwen die zelf geen borstkanker krijgen maar wel die 8^e vrouw willen steunen: uit vriendschap, solidariteit en dankbaarheid dat je zelf deze dans ontsprongen bent.

Ik verwacht daarom dat de komende jaren ons ledental explosief stijgt. En dat is goed want massa geeft kracht. Aan ons allemaal de verantwoordelijkheid om die enorme bron aan ervaringsdeskundigheid goed in te zetten: dat vraagt om nieuwe ideeën, een frisse aanpak en uitstekende communicatie.

Daar wordt hard aan gewerkt. Misschien duurt het u wat lang, maar heb vertrouwen! En kom 3 oktober naar De Fabrique om de toon van de BVN te ervaren: aandacht voor jezelf en voor elkaar in optima forma!