Hormoontherapie

Een hormonale therapie (eigenlijk ‘anti-hormoon'-therapie) is een systemische therapie, die doorwerkt in het hele lichaam. Hormonale therapie wordt toegepast bij hormoongevoelige tumoren, die (extra) groeien onder invloed van de vrouwelijke hormonen oestrogeen of progesteron. Bij ongeveer 30 procent van de vrouwen die nog menstrueren is de tumor hormoongevoelig. Bij vrouwen ná de overgang is dit percentage nog hoger, ongeveer 65 procent. Hormoontherapie wordt gegeven als een ondersteunende behandeling. Soms wordt vooraf nog chemotherapie gegeven. Bij vrouwen vóór de overgang wordt de hormoonbehandeling meestal voorafgegaan door chemotherapie.

Wanneer?

Hormoontherapie wordt gegeven na operatie en/of bestraling en/of chemotherapie. Het is bedoeld om mogelijk (nog) aanwezige, maar nog niet zichtbare kankercellen te doden. Of iemand baat heeft bij een hormoonbehandeling hangt af van twee dingen:

• risico op uitzaaiingen;
• is de tumor hormoongevoelig, dus: heeft hij oestrogeen- en/of progesteronreceptoren?

Bij iedere behandeling worden nut en noodzaak afgewogen tegen de bijwerkingen. Die zijn vaak ingrijpend en dat geldt ook voor hormoontherapie. Hormoontherapie is ook nog volop in ontwikkeling. Uit onderzoek ontstaan steeds nieuwe inzichten over wat de beste samenstelling is en wanneer welke hormoontherapie gegeven moet worden.

Ook bij terugkerende tumoren en uitzaaiingen

Komt een tumor die hormoonreceptor-positief is terug, dan is een tweede kuur mogelijk. Dit geldt ook voor de meeste gevallen van uitzaaiingen.

De volgende factoren zijn bepalend:

• oorspronkelijke borstkanker hormoongevoelig;
• plaats van de uitzaaiingen;
• snelheid van groei;
• tijd tussen de eerste behandeling en de terugkeer van de kanker;
• leeftijd en algehele conditie.

Bekijk de voorlichtingsfilm.