Angst voor de operatie

In een ziekenhuis liggen heeft alles te maken met ziekte en dood, dus bang zijn om in een ziekenhuis te liggen is heel reëel. Daar gaan ze bovendien in je prikken en snijden, je aan slangen hangen, je opmeten en bekloppen: kortom, zeer onaangename handelingen die je helemaal niet wilt. Je moet ook nog eens onder narcose, weer zoiets ongrijpbaar engs.

Spreek je angst uit!

Hoeveel aardige artsen en verplegend personeel je ook om je heen hebt, het blijft angstig. Zég dat ook gewoon, zeg gewoon dat je bang bent, en waarvoor. Voor de operatie op zich, of om nooit meer wakker te worden bijvoorbeeld. Alleen al het uitspreken van je angst helpt, maakt dat dat al minder erg voelt. Als iemand dan ook nog naar je luistert, scheelt dat extra. En luisteren doen ze, echt. Houd wel even rekening met grote drukte, wacht een rustig moment af waarin de tijd voor je genomen kan worden.

Creer vertrouwde omgeving

Neem, als het kan, bij de opname een vertrouwd iemand mee naar het ziekenhuis. En breng wat dingen van thuis mee die de anonimiteit van de omgeving doorbreken, zoals een gezellige plaid op bed in plaats van de steriele ziekenhuisdeken (die bovendien nooit warm genoeg is). Denk eraan dat een opname in principe maar een paar dagen duurt, en dat je het ziekenhuis weer zult verlaten znder die bobbel in je borst. De kanker is weg, hoera!

Tags bij dit artikel

Reacties

Schrijf een reactie

Er zijn nog geen reacties op deze pagina.

Reageren

Let op: je reactie wordt inclusief de opgegeven naam onderaan deze pagina gepubliceerd.  BVN behoudt het recht om deze (op taalgebruik) aan te passen of te verwijderen.

Wil je een vraag stellen, gebruik dan het "Stel je vraag"-formulier. Je vindt dit formulier rechts bovenaan deze pagina.

 

Nieuwe reacties:

Typ het getal elf in cijfers:

Submenu