Lymfklieronderzoek

Lymfklieronderzoek is erg belangrijk. Dat toont aan of de tumor is uitgezaaid naar de lymfklieren en kan zodoende iets voorspellen over het verloop van de ziekte en de kans op overleving. Uitzaaiingen in de lymfklieren zijn overigens vaak niet te voelen. Vergrote lymfklieren in de oksel kunnen wel een alarmbel laten rinkelen, maar voelen alleen is niet voldoende. Celonderzoek is dan altijd nodig.

Tumorcellen in lymfklieren kunnen alleen maar aangetoond worden met weefsel- of cellenonderzoek door de patholoog. Daarvoor moet eerst een punctie worden gedaan.

Tegenwoordig doet men steeds vaker een schildwachtklierprocedure, meestal tegelijk met een operatie. De schildwachtklier, ook wel poortwachterklier genoemd, is de eerste lymfklier waarin tumorcellen terechtkomen die losraken van de tumor. Als de schildwachtklier geen tumorcellen (uitzaaiingen) bevat, hoeft de rest van de okselklieren niet weggenomen te worden. Zijn er wel uitzaaiingen, dan moet de rest van de okselklieren wel behandeld worden, operatief of met bestraling.  

Kanttekening

Lymfklieruitzaaiingen worden naar grootte ingedeeld. Macro betekent groter dan 2 millimeter. Micro betekent tussen de 0,2 en 2 millimeter. Dit onderscheid zegt iets over de prognose. Als de chirurg bij een eerste schildwachtklieronderzoek uitzaaiingen in de lymfklieren aantreft, zullen nog vaak alle klieren weggenomen worden. Maar is dat werkelijk nodig? Bij kleine uitzaaiingen, dat wil zeggen tumorhaarden kleiner dan twee millimeter, blijken de overlevingskansen namelijk even groot als bij patiënten bij wie geen uitzaaiingen in de oksel zijn aangetoond. Verdere behandeling is mogelijk alleen maar zinvol bij uitzaaiingen groter dan twee millimeter. Kleine uitzaaiingen lijken ook geen reden voor een nabehandeling als hormoontherapie of chemotherapie. Hier is nog veel discussie over en behandelingen verschillen van kliniek tot kliniek. Mogelijk kan onderzoek in de toekomst hier meer duidelijkheid over geven.