Prof.dr. Emiel J.Th. Rutgers, chirurg-oncoloog (1955)
"Op 19 februari 1965 overleed mijn moeder, Nell Lammers, aan de gevolgen van kanker. Ze was 42 jaar. Mijn vader bleef met vijf kinderen achter. Ik was een van de jongsten, 9 jaar. De langdurige ziekte en vroege dood van mijn moeder hebben tot op de dag van vandaag een grote invloed op mijn leven." 1
Vanaf dat moment wist Rutgers dat hij chirurg zou worden.
Na zijn opleiding tot chirurg in het St. Josef Ziekenhuis in Eindhoven promoveerde hij 26 april 1986 in Amsterdam op het proefschrift “Follow-up after Treatment of Primary Breast Cancer”. De reden tot het onderzoek dat aan het proefschrift ten grondslag lag, was het gevoel dat de manier waarop borstkankerpatiënten periodiek gecontroleerd werden weinig zinvol was. Uit het onderzoek bleek dat het routinematig beeldvormend onderzoek en bloedonderzoek slechts zinvol waren voor het opsporen van een locaal recidief en onvoldoende informatie verschaften over mogelijke uitzaaiïngen.
Rutgers ontwikkelde zich in het NK!-AvL tot dé specialist op het gebied van het mammacarcinoom. Hij heeft niet slechts aandacht voor de chirurgische behandeling, maar ziet zijn patiënt als ‘een vrouw met een ernstige levensbedreigende ziekte’.
Een ziekte die niet alleen haar betreft maar verstrekkende gevolgen heeft voor haar gezin en familie. Een vrouw met borstkanker heeft behalve de medisch-specialistische behandeling behoefte aan goede informatie over haar ziekte en begrip voor de bijkomende, vaak moeilijk grijpbare verschijnselen als moeheid, angst en pijn.
Hoewel de behandeling van de patiënt met borstkanker over het algemeen in Nederland goed wordt uitgevoerd, heeft de verbeterde organisatie van de zorg voor borstkankerpatiënten in multidisciplinaire mammateams geleid tot meer tevreden patiënten, betere cosmetische resultaten, vlottere procedures en sneller herstel met minder complicaties.
Dit is zeker Rutgers’ verdienste geweest.
Rutgers bestendigt de goede samenwerking tussen de afdeling heelkunde van het AMC en het NKI-AvL met de deelopleiding Chirurgische oncologie voor chirurgen in opleiding en de gecombineerde fellowship Chirurgische oncologie voor jonge chirurgen die zich verder willen bekwamen in de oncologie. Ook zet Rutgers zich graag in voor de opleiding van studenten door middel van hoorcolleges, patiëntendemonstraties en begeleiding van junior coassistenten in het NKI-AVL, dit alles in het kader van het nieuwe curriculum.
1) citaat uit de rede “Mamma, wat een zorg” uitgesproken op 14 maart 2008 bij de benoeming van Dr. E.J.Th. Rutgers (1955) tot bijzonder hoogleraar Heelkundige Oncologie, in het bijzonder de diagnostiek en de behandeling van het mammacarcinoom, aan de Faculteit der Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam (AMC-UvA). De leerstoel is ingesteld vanwege het Nederlands Kanker Instituut – Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis (NKI-AVL).
< Overzicht sprekers
Vanaf dat moment wist Rutgers dat hij chirurg zou worden.
Na zijn opleiding tot chirurg in het St. Josef Ziekenhuis in Eindhoven promoveerde hij 26 april 1986 in Amsterdam op het proefschrift “Follow-up after Treatment of Primary Breast Cancer”. De reden tot het onderzoek dat aan het proefschrift ten grondslag lag, was het gevoel dat de manier waarop borstkankerpatiënten periodiek gecontroleerd werden weinig zinvol was. Uit het onderzoek bleek dat het routinematig beeldvormend onderzoek en bloedonderzoek slechts zinvol waren voor het opsporen van een locaal recidief en onvoldoende informatie verschaften over mogelijke uitzaaiïngen.
Rutgers ontwikkelde zich in het NK!-AvL tot dé specialist op het gebied van het mammacarcinoom. Hij heeft niet slechts aandacht voor de chirurgische behandeling, maar ziet zijn patiënt als ‘een vrouw met een ernstige levensbedreigende ziekte’.
Een ziekte die niet alleen haar betreft maar verstrekkende gevolgen heeft voor haar gezin en familie. Een vrouw met borstkanker heeft behalve de medisch-specialistische behandeling behoefte aan goede informatie over haar ziekte en begrip voor de bijkomende, vaak moeilijk grijpbare verschijnselen als moeheid, angst en pijn.
Hoewel de behandeling van de patiënt met borstkanker over het algemeen in Nederland goed wordt uitgevoerd, heeft de verbeterde organisatie van de zorg voor borstkankerpatiënten in multidisciplinaire mammateams geleid tot meer tevreden patiënten, betere cosmetische resultaten, vlottere procedures en sneller herstel met minder complicaties.
Dit is zeker Rutgers’ verdienste geweest.
Rutgers bestendigt de goede samenwerking tussen de afdeling heelkunde van het AMC en het NKI-AvL met de deelopleiding Chirurgische oncologie voor chirurgen in opleiding en de gecombineerde fellowship Chirurgische oncologie voor jonge chirurgen die zich verder willen bekwamen in de oncologie. Ook zet Rutgers zich graag in voor de opleiding van studenten door middel van hoorcolleges, patiëntendemonstraties en begeleiding van junior coassistenten in het NKI-AVL, dit alles in het kader van het nieuwe curriculum.
1) citaat uit de rede “Mamma, wat een zorg” uitgesproken op 14 maart 2008 bij de benoeming van Dr. E.J.Th. Rutgers (1955) tot bijzonder hoogleraar Heelkundige Oncologie, in het bijzonder de diagnostiek en de behandeling van het mammacarcinoom, aan de Faculteit der Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam (AMC-UvA). De leerstoel is ingesteld vanwege het Nederlands Kanker Instituut – Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis (NKI-AVL).
< Overzicht sprekers
Reageren
Let op: je reactie wordt onderaan deze pagina gepubliceerd.
Wil je een vraag stellen, gebruik dan het "Stel je vraag"-formulier. Je vindt dit formulier rechts bovenaan deze pagina.
Reacties
Schrijf een reactieEr zijn nog geen reacties op deze pagina.