Patricia

Midden in de storm van een scheiding en een verhuizing sloeg het noodlot toe: in mei 2016  kreeg Patricia de diagnose borstkanker. Het startschot van een rollercoaster, die tien jaar lang op topsnelheid zou blijven denderen. 

Patricia was de vrouw die nooit ziek was. Ze stond zeven dagen per week in de boksschool; een brok energie, sportief en fulltime aan het werk. Tot mei 2016: de diagnose borstkanker. Drie tumoren in de linkerborst, een uitzaaiing in de poortwachtersklier. De chemokuren die volgden, sloegen echter een gat in haar pantser. Bij de derde kuur werd ze getroffen door een longembolie. Het vonnis van de artsen was hard: stoppen met boksen. Te gevaarlijk. Haar uitlaatklep werd haar ontnomen.

Elf operaties: Een spoor van littekens

Na de amputatie koos Patricia voor reconstructie. Een moeizaam traject met tissue expanders die langzaam werden gevuld, gevolgd door het plaatsen van inwendige protheses. Maar haar lichaam protesteerde. Complicaties en vochtophoping dwongen de chirurgen de protheses weer te verwijderen. Er was zelfs angst voor een zeldzame vorm van lymfeklierkanker.

"Gelukkig was dat het niet," blikt ze terug. Maar de weg terug was nog lang. Patricia koos voor een ingrijpende DIEP-lap operatie, waarbij weefsel van haar buik werd gebruikt om haar borst te reconstrueren. Het was een zware, uitputtende strijd, maar Patricia weigerde op te geven.

De genadeslag die geen genade kende

Toen het leven eindelijk in rustiger vaarwater leek te komen, volgde in februari 2025 een nieuwe mokerslag: een tumor op haar eierstokken. "Het vonnis was duidelijk: dit was het einde," vertelt Patricia. Maar ze bleek een medisch wonder. De cellen bleken 'borderline' – niet kwaadaardig, maar ook niet onschuldig. Haar eierstokken, eileiders en blindedarm werden verwijderd. Het probleem was weg, maar Patricia bleef achter met een leegte.

"De operatie was geslaagd en ik werd weer de wereld in gestuurd met een 'succes met je leven'. Dat was lastig." Het bleef niet bij die emotionele worsteling; in december 2025 sloeg haar lichaam opnieuw op slot. Littekenweefsel veroorzaakte een acute darmafsluiting. Weer onder het mes. De teller staat inmiddels op elf operaties in tien jaar tijd.

Kijk verder dan de buitenkant

De buitenwereld ziet een sterke, vitale vrouw. "Ik zie er 'goed' uit, zeggen mensen dan. Maar mijn lichaam vertelt een ander verhaal." Onder haar kleding schuilt een landkaart van littekens, een stille getuige van een decennium aan overleven.

Patricia deelt haar verhaal nu met een missie: de kloof tussen schijn en werkelijkheid dichten. "Wie je bent, wordt niet bepaald door die buitenkant, maar door je kern: de kracht om telkens weer op te staan."

Ze wil andere vrouwen laten zien dat ze niet alleen zijn. Dat een getekend lichaam nog steeds een lichaam is om trots op te zijn. Haar levensmotto staat voor eeuwig in haar huid gekerfd: Live Life.

"In een hoekje gaan zitten brengt je niks. Je zult nooit meer de oude worden, maar dat betekent niet dat je eraan onderdoor hoeft te gaan."